Tag Archives: సమాజం

మిషెల్ సెర్ వ్యాఖ్యానం : కొత్త టెక్నాలజీలు – సాంస్కృతిక, సంజ్ఞాన విప్లవాలు (1 : కాలం)

నేను పనిచేస్తున్న పరిశోధనా సంస్థ (INRIA) 40వ వార్షికోత్సవ సభలు డిసెంబరులో జరిగాయి. కార్యక్రమంలో భాగంగా పలువురు శాస్త్రవేత్తలు, రాజనీతిజ్ఞులు, తత్వవేత్తలు కంప్యూటరు పరిజ్ఞానానికి సంబంధించిన వివిధ విషయాలపై ప్రసంగించారు. వారిలో మిషెల్ సెర్ అన్న తత్వవేత్త చేసిన ప్రసంగం అందరినీ ఆకట్టుకుంది. ఫ్రెంచి మూలం నుండి తెలుగులోకి అనువదించడానికి ఇది నా ప్రయత్నం.

ప్రసంగీకుడని ప్రవేశపెట్టింది INRIA లో ప్రధాన – పరిశోధనా మరియు పరిజ్ఞాన నిరోహణా – నిర్దేశకునిగా పనిచేస్తున్న మాలిక్ ఘాలిబ్.

మాలిక్ ఘాలిబ్

మిషెల్ సెర్ ను ప్రవేశపెట్టడం నాకు గొప్ప గౌరవం. మాట ఆయనకు అందించే ముందు, నేను చెప్పదలుచుకుంటున్నాను – విజ్ఞాన శాస్త్రములలో నా ఉత్సుకతను ఎంతో పెంపొందించినవి మిషెల్ సెర్ రచనలు. ఈయన యొక్క ఉత్సాహభరితమైన దార్శనికత్వం నాకు చాలా తీపి. ఇది మనం నడుపుతున్న శాస్త్రీయ ప్రవృత్తికి చాలా అవసరం అని నా అభిప్రాయం. ఈయన మంత్రానికి అనుగుణంగానే, “జనులలో కొందరు సాంస్కృతికులు, మిగిలన జనులు సంస్కారం లేని శాస్త్రవేత్తలు” గా ఉండబోవకుందుకు మన సంస్థ ఇథోవిధంగా శాస్త్రీయ పరిజ్ఞాన ప్రచారణకు కృషిచేస్తోంది. ఇక్కడ మనం నమ్మదగ్గ విషయం ఏమిటంటే “ఒక సంస్కృతి అనేది విజ్ఞాన శాస్త్రాన్ని వీడి ప్రత్యేక అస్థిత్వంతో ఉండలేదు” అని. మిషెల్ సెర్ ప్రసంగం మనకి ఈ విషయం మరింత భేషుగ్గా అవగాహన చేసుకునేందుకు ఉపకరిస్తుంది అని నా మెప్పు.

మిషెల్ సెర్

స్కూలులో చదువుకునేటప్పుడు సంవత్సరానికి ప్రతీసారి “తిరగబెట్టే” ఒకరోజు వచ్చేది, ఎప్పుడైతే స్కూలులోని బుడతలు పెద్దవాళ్ళని “బుడతలకింద” మార్చివేస్తారో. కానీ, ఈ తిరగమోత ఎప్పుడూ కూడా క్లాసులోని అతి-మొద్దు-అబ్బాయి క్లాసులోని మేటివారికి, మాష్టారికే గణితము, శాస్త్రాలూ తెలియజెప్పేటట్లు తీసుకురాలేదు. ప్రియమైన మిత్రులారా, ఆ రోజు చివరికి ఇప్పుడు వచ్చేసింది. నా దేశంలోని అత్యున్నత శాస్త్రవేత్తలకి కొత్త టెక్నాలజీల గురించి, ఈ వయసులో, నేను మాట్లాడవలసి వస్తుంది అని నేనెప్పుడూ ఊహించలేదు. కనుక ఈ గంటసేపు ఒక చేదైన అనుభవం మీరు తెచ్చుకోబోతున్నారు.

నాకు ఒక్క ప్రాణి తెలియదు, దేన్నైతో మనమది సమాచారాన్ని కూర్చి, పరిమార్చి, ప్రసరించి, సేకరిస్తుంది అని చెప్పలేమో ! చతుర్విధమైన ఈ లక్షణం ప్రాణులలో ఎంత స్వయం సాధారణమంటే, “జీవమంటే ఈ లక్షణమే” అని నిర్వచించడానికి మనం ప్రేరేపింపబడవచ్చు. కానీ, ప్రత్యుదాహరణ కింద, ప్రపంచంలోని ఏ వస్తువు నాకు తెలియదు – దేన్నైతో మనమది సమాచారాన్ని కూర్చి, పరిమార్చి, ప్రసరించి, సేకరిస్తుంది అని చెప్పలేమో ! చతుర్విధమైన ఈ లక్షణం ప్రపంచంలోని ప్రతి వస్తువులోని స్వయం సాధారణం – జీవులలోను, నిర్జీవులలోను. మన “దృఢ” విజ్ఞాన శాస్త్రాలు ఏవైతో మునుపు బలము, శక్తి అని మాట్లాడేవో, ఇటీవలనే మాట్లాడుతున్నాయి, వేటినైతో మనం “మృధువు”లని పిలవవచ్చో. ఇది చెప్పిన తరువాత, మరి చెప్పవలసినది, నాకు ఒక మానవ కూటమి తెలియదు, దేన్నైతో మనమది సమాచారాన్ని కూర్చి, పరిమార్చి, ప్రసరించి, సేకరిస్తుంది అని చెప్పలేమో ! కనుక, ఇది ఒక పరిసాధారణమైన లక్షణం – సామాజిక శాస్త్రాలలోను, “దృఢ” శాస్త్రాలలోను. ఎంత సాధారణమంటే, ఒక రోజు మనం సమాచారాన్ని కూర్చి, పరిమార్చి, ప్రసరించి, సేకరించే ఒక పనిముట్టుని కనిపెట్టామో – ఇక్కడ నేను కంప్యూటరుని సూచిస్తున్నాను – మనమొక విశ్వవ్యాపితమైన పనిముట్టుని కనిపెట్టాము. ఇది విశ్వవ్యాపితమైనది ఎందుకంటే విశ్వంలోని ప్రతి వస్తువు యొక్క ధర్మముని ఇది అనుకరిస్తుంది గనుక.

సాంస్కృతిక లేదా సంజ్ఞాన విప్లవం అన్నింటికన్నా ముందు ఒక వ్యవహారిక మార్పు. మునుపు, ఒక కొట్టంలో నేను కాలిడగానే, బయటి గమనింపుతోటే ఒక వ్యక్తియొక్క వృత్తిని గుర్తించగలిగేవాడిని. ఉదాహరణకు, ఒక తోలు తొడుగు వేసుకుని ఉలితో సమ్మెటపై కొడుతున్న ఒక వ్యక్తిని నేను చూస్తే, అతడు ఒక కొమ్మరి అని నేను కనితెచ్చేవాడిని. ఈనాడు, నేనెక్కడికివెళ్ళినా కంప్యూటరు తెరపై వాలి ఉండి పనిచేస్తున్న వ్యక్తి కనపడుతున్నాడు. వృత్తులను మునుపటిలా విడమర్చడం ఇక నాకు కాని పని. ఈ విశ్వవ్యాపనీయత మనమందరం గుర్తించగలిగే మెట్టుపై ఉంది. వృత్తులపై వ్యవహారిక పరిణామాన్ని మోపినట్టే, ఈ విప్లవం భాషలపై సాంస్కృతిక పరిణామాన్ని మోపుతోంది. ఏవిధంగానంటే, అకాదెమీ ఫ్రాన్సేజి వారి పురాతన నిఘంటువులకు వారి సరికొత్త నిఘంటువుకు మధ్య బేధం 20,000 పదాల దరిలో ఉంది. ఇటువంటి తేడా ఎప్పుడూ, ఏ భాషలోనూ అస్థించలేదు. ఈ పదాలలో పెక్కుభాగం వృత్తి సంబంధిత పదాలు మరియూ శాస్త్రీయ పదాలు.

మీ ముందు నేను మూడు విధాలుగా ఈ విప్లవంపై సమాలోచిస్తాను. మొదట దీనిని కాలంలో వర్ణించి, తరువాత తలంలో వర్ణించి, చివరగా ఈ కొత్త టెక్నాలజీలని ఉపయోగిస్తున్న వ్యక్తులపై దాని ప్రభావాన్ని వర్ణిస్తాను.

కాలం (1)

నేను సమాచారం యొక్క చతుర్విధమైన లక్షణం గురించి మాట్లాడినప్పుడు ఆధారం మరియు సందేశం మధ్య గల లంకె నా దృష్టిలో ఉండినది. ఈ లంకెకి ఒక చరిత్ర ఉంది, మీరు నాతో కలిసి అది గమనించవలసినదని కోరుతున్నాను.

వాచ్య దశలో (నిర్వచణ భాషా శాస్త్రం ప్రకారం తీసుకొనబడినది, ఫ్రాయిడ్ యొక్క మనస్తత్వ విశ్లేషణా శాస్త్రం ప్రకారం కాదు) మనిషి యొక్క మెదడు, అతని శరీరం ఆధారంగా వర్తించాయి. సమాచారం యొక్క కూర్పు శరీరానికి, పరిమార్పు జ్ఞప్తికి, ప్రసరింపు గాత్రానికి సరికుదిరాయి.

క్రీస్తు పూర్వం మొదటి సహస్రాబ్ది వరకూ మనం ముందుకి పయనించి వస్తే, వ్రాతకి సంబంధించి ఒక విప్లవం జనించడం చూస్తాం.జంతుచర్మంపై, తాళపత్రంపై, లేదా ప్యాపిరస్ పత్రాలపై – వ్రాత అనేది మనిషి శరీరానికి బయలుగా సమాచారానికి అస్థించిన మొట్టమొదటి ఆధారం. ఇప్పుడు, ఆధారం-సందేశం మధ్యగల లంకె పరివర్తనకి లోనైన ఈ ఘడియనుండి, మన నాగరికతలో సమస్తమూ చలించాయి. వ్రాత రావడంతో పలువిధములైన సంచలనాలను తెచ్చిపెట్టింది.

  • నగరాలయొక్క సంఘటితం సాధ్యమయ్యింది, లిఖించబడిన న్యాయశాసనం క్షేమమా అని. ఇది రాజ్యం యొక్క ఆవిష్కరణకి నాంది పలికింది.
  • డబ్బు కనిపెట్టబడింది. డబ్బు అనగా ఒక కంచు లేదా రాగి ఆధారంపై ఒక ఖచ్చితమైన విలువ యొక్క వ్రాత. ఇది ఇచ్చిమార్పిడుల బాదరబందీలకి తెరదించి, వాణిజ్యం యొక్క సౌలభ్యాన్ని తెరిచింది.
  • రేఖగణితం (జ్యామితి) యొక్క కనిపెట్టుక వ్రాతకి పుత్రిక వంటిది.
  • గ్రంథములపై ఆధారపడు ఏకేశ్వరోపాసక మతాల కనిపెట్టుక (తోరా, క్రైస్తవ త్యాగుల రచనలు, ఖురాను) బహుళేశ్వరోపాసక మతాల ప్రపంచంలో ఒక ఉరుముపాటు వలే ధ్వనించింది.
  • చివరగా, విద్యాబోధన కూడా వ్రాతకి ఒక పుత్రిక మాత్రమే. ఎందుకంటే, ప్రతి గురువు ఇప్పటినుండి తన అందుబాటులో మిక్కిలి గ్రంథములు కలిగియుండి, తానుగా అన్ని అంశాలను బట్టీయం చెయ్యవలిసిన అవసరం నుండి విడబడ్డాడు. అందువలన, తన శిష్యులకు బహువిధములైన అంశాలను బోధించగలిగాడు.

ఈ పరివ్యాప్తి యొక్క సంపూర్ణతని వినియోగించి చూస్తే, మీరు మన నాగరికత మొత్తం వ్రాతకి పుత్రికగా జన్మించిందని అర్థం చేసుకోగలరు. ఈ విప్లవం యొక్క పరివ్యాప్తి అద్వితీయమైనది.

ఇది ఎంత స్థిరమైనది, ప్రథానమైనది అంటే ఇటువంటి మరో విప్లవం మరో రెండువేల సంవత్సరాల పిదప మాత్రమే ఆవిష్కృతమయ్యిందని నేను చెప్పబోతున్నాను. 15వ శతాబ్దిలో ముద్రణాయంత్రం కనిపెట్టబడినప్పుడు, ఈ తృటి నుండి, ఈ రెండవ టెక్నాలజీకి సంబంధించిన విప్లవం, నేను చిత్రించిన పరివ్యాప్తిలో, యధాత్తుగా మొదటిదానినే అనుసరించింది. వెనిస్ నగరం ఈ యుగంలో ఒక ప్రాపంచిక నగరంగా రూపొందింది. అనేకమైన మార్పులు కొత్తగా ఈ యుగంలోకి నడివచ్చాయి.

  • చెక్కు, బ్యాంకు మొదలైన కనిపెట్టుకలతో ధనంతో నమ్మకస్త్వం ఎలాంటిదో కోడీకరింపబడగా, వాణిజ్యం మొత్తం పునరావిష్కృతమయ్యింది.
  • పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ ఈ యుగంలోనే జన్మించింది.
  • అతి ముఖ్యంగా, ముద్రణాంగం ఆధునిక విజ్ఞాన శాస్త్రానికి, అనగా ప్రయోగ నిర్ధారిత విజ్ఞాన శాస్త్రానికి, జన్మనిచ్చింది. వ్రాతకి పుత్రికయైన, గ్రీకుల యొక్క అశరీర విజ్ఞాన శాస్త్రం ఇదిక ఎంతమాత్రమూ కాదు.
  • వెనుచూపుగా, మనం మతరంగంలో ఒక అసమాన్యమైన చిచ్చుని గమనించవచ్చు. “చేతిలో బైబిలు ఉండగా ప్రతి మనిషీ పోపుకి సమానుడే”, అంటూ లూథర్ క్రైస్తవంలో పునరాకృతి ఉద్యమాన్ని మొదలుపెట్టాడు. ముద్రింపబడిన బైబిలు ప్రతీఒక్కని అందుబాటులోకి వచ్చింది. ఇది అతనికి ఒక సంఘటిత మత పెద్దరికం వైపు పరిచూడవలసిన అవసరం మాంపి, స్వేచ్ఛగా ఉండగల్పింది.
  • ఇదే విధమైన స్వేచ్ఛ రాజకీయ రంగంలోని వర్ణక్రమంపై ప్రశ్నలకి పురిగొల్పి, ఆధునిక తాత్పర్యం ప్రకారం ప్రజాస్వామ్యానికి నాంది పలికింది.

కనుక, ఆధారం-సందేశం లంకెకి సంబంధించిన రెండవ విప్లవంలో మనం మరొకసారి సంస్కృతి, నాగరికత సాంతంలో ఒక పరిపూర్ణమైన పరివర్తనని రుచిచూసాము.

నా అనుమితి బహుసుళువుగా బయటపడుతుంది. మనం ఆధారం-సందేశం మధ్యగల అదే లంకెపై మోపుతున్న మరో విప్లవానికి సమకాలికులుగా ఉండినట్లైతే, మన సంస్కృతి-నాగరికత ఇదేవిధమైన అతావితలమైన పునరాకృతికి లోనుకావడం చూడబోతున్నాము.

  • ప్రపంచీకరణ మన ముందుకి వడి వడిగా నడచి వస్తోంది.
  • చంచలాత్మక ధనం (ఏ.టి.యెం, ఇంటెర్నెట్టు కొనుగోలు) డబ్బు మరియు వాణిజ్యంలో ఒక సంపూర్ణమైన మార్పుని తెచ్చిపెట్టింది.
  • విజ్ఞాన శాస్త్ర విప్లవం ఆఘమేఘాలపై విరుచుకుపడుతోంది. కళాశాలలో ఒక ఆచార్యుడు ఈరోజు ఉపదేశించే అంశాలలో 70% అతడు తానుగా విద్యాలయ తరగతులలో నేర్చుకోనివే.
  • ఈ పరిస్థితిలో విద్యాబోధనలోని చిచ్చుని నియంత్రించడం బహు కష్టంగా మారింది.
  • ఇక మతరంగంలో ప్రస్తుతమున్న చిచ్చును వర్ణించడం నాకు అవసరం అనిపించడం లేదు. ఎందుకనగా, గత పదేళ్ళుగా పత్రికలన్నీ దీని గురించే మాట్లాడుతున్నాయి.

మనం జీవిస్తున్న ప్రపంచం దాని అతలావితలంలో ముందు నేను వివరించిన రెండు విప్లవాలకి పోలి ఉంది. ఈ మూడు విప్లవాలలోను బయటకి వచ్చే పరిణామాల పరివ్యాప్తి ఒకేవిధంగా ఉంటుంది.

పాఠశాలలో మనం గొప్ప విప్లవాలన్నీ “దృఢ” మార్పులకి సంబంధించినవి అని నేర్చుకున్నాము. మచ్చుకి, ఆర్థిక, పారిశ్రామిక విప్లవాలను గాలిమరలు, ఆవిరి యంత్రాలు తెచ్చి పెట్టాయని చదువుకున్నాము. కానీ, “మృధు” విప్లవాల వల్ల తెచ్చిపడిన మార్పులతో పోలిక చూస్తే, “దృఢ” విప్లవాలు అసందర్భమైన పిల్లకోళ్ళ వంటివి. ఎప్పుడైతో సమాచారానికి సంబంధించిన విప్లవాలు వచ్చాయో, నాగరికతలు అతలావితలమయ్యి ఒక నూతనమైన పద్ధతిలో తిరిగి రూపొందించబడ్డాయి.

ప్రస్తుతం ఎంతటి అసమాన్యమైన కొత్తదనమున్న కాలంలో మనం పయనిస్తున్నామో, బహుశా మనకి అవగతం లేదు.

తరలి రాద తనే వసంతం ?

తరలి రాద తనే వసంతం ? తన దరికి రాని వనాల కోసం ?
తరలి రాద తనే వసంతం ? తన దరికి రాని వనాల కోసం ?

గగనాల దాకా అల చేరకుంటే, మేఘాలరాగం ఇల చేరుకోదా ?
తరలి రాద తనే వసంతం ? తన దరికి రాని వనాల కోసం ?

వెన్నెల దీపం కొందరిదా ? అడవిని సైతం వెలుగు కదా ?
వెన్నెల దీపం కొందరిదా ? అడవిని సైతం వెలుగు కదా ?
ఎల్లలు లేని చల్లని గాలి, అందరికోసం అందును కాదా ?

ప్రతీమదిని లేపే ప్రభాతరాగం, పదే పదే చూపే ప్రథాన మార్గం ..

ఏదీ సొంతంకోసం కాదను సందేశం, పంచే గుణమే పోతే ప్రపంచమే శూన్యం !

ఇది తెలియని మనుగడ కథ – దిశలెరుగని గమనము కద !

తరలి రాద తనే వసంతం ? తన దరికి రాని వనాల కోసం ?

బ్రతుకునలేని శృతికలదా ? ఎదసడిలోనే లయలేదా ?
బ్రతుకునలేని శృతికలదా ? ఎదసడిలోనే లయలేదా ?

ఏ కళకైనా, ఏ కళకైనా జీవితరంగం వేదికకాదా ?

ప్రజాధనం కాని కళావిలాసం, ఏ ప్రయోజనం లేని వృధా విలాపం.

కూసే కోయిల పోతే రాగము ఆగిందా ? పారే ఏరై పాడే మరో పదం రాదా ?

మురళికిగల స్వరముల కళ పెదవిని విడి పలకదు కదా !

తరలి రాద తనే వసంతం ? తన దరికి రాని వనాల కోసం ?
గగనాల దాకా అల చేరకుంటే, మేఘాలరాగం ఇల చేరుకోదా ?
తరలి రాద తనే వసంతం ? తన దరికి రాని వనాల కోసం ?

నాకు బాగా ఇష్టమైన సినిమా పాట 🙂

ఇది ముగింపు కాదు

గోకుల్ ఛాట్ లో సమోసా రగడా తినడం, సాయంకాలపు చిరుగాలిలో హుస్సేన్ సాగరం వీక్షించడం.. నాకున్న చిన్నపాటి సంపదలు. తీపి జ్ఞాపకాలు. ఇవేమీ ఎవ్వరినీ హాని కలిగించేవి కావే ! వీటిని ప్రేమించడమే పాపమైపోయిందా ?

నిన్నటి న్యూసులో చదివినది ఇప్పటికీ నమ్మలేకపోతున్నాను. నలభై మంది అకాలమరణం చెందారు. ఈ సంఖ్య ఇంకా పెరగవచ్చు. చావుబతుకుల మధ్య కొట్టుమిట్టాడుతున్నవారు మరెంతోమంది. శరీరానికి కాకపోయినా, మనసుకి గాయాలైనవారు ఇంకెంతమందో !

ఏమిటీ అఘాయిత్యం ! మొన్నటికి మొన్న మక్కా మసీదులో బాంబులు. ఇప్పుడు నగరమంతా పేళుల్లు. ఎక్కడికి పోతోంది మన భాగ్యనగరం ? భారతదేశం ఆధునిక యుగంలోకి ముందడుగు పెట్టే కుడికాలు ఈ హైదరాబాదు నగరమని కలలు కన్నామే. ఈ కాలుని నరికేద్దాం అనుకుంటున్నారా ? ఎవ్వరు ఈ రాక్షసులు ?

మన నాయకులందరు కులాలు అంటూ ఒకళ్ళనొకళ్ళు కొట్టుకుంటున్నారు. కమ్మ, రెడ్డి, కాపు .. ఎవిరికివారు వేరు పత్రికలు, వేరు రాజకీయ పార్టీలు, వేరు సినీ తారలు. వీటితో చాలదన్నట్టు మతం కోసం పార్టీలు (మజ్లిస్, భాజపా) తెలంగాణాఅంటు ఇంకొకళ్ళు (తెరాస) అమెరికాని ఎదిరించాలంటూ ఇంకొకళ్ళు (కమ్యూనిస్టులు) మన నాయకత్వ శిఖామణులు ఏమి సాధిస్తున్నారు ? ఎవ్వరిని సాధిస్తున్నారు ?

ఎక్కడో గుజరాతులో ఎలక్ట్రానిక్సు చదువుకుంటూ హైదరాబాదుకి టూరు వేసుకుని వచ్చారు విధ్యార్థులు కొందరు. అందులో నలుగురు మృతి. ఇంజనీరింగులో రాంకు తెచ్చుకుని, కాలేజీలో సీటు ఖరారు చేసుకుని అకాలంగా చనిపోయినవాడు ఇంకొకడు. మెడిసిను పూర్తి చేసుకుని దేశానికి వైద్యసేవలందించాల్సినవాడు ఇంకొకడు మృతి. రాఖీ కొనుక్కుందామని వెళ్ళిన అన్నాచెల్లెళ్ళు ఇద్దరు. కోఠీలో పుస్తకాలు కొనుక్కుందామని వెళ్ళి బలైన విద్యార్థులు ఇంకొందరు. సరదాగా గోకుల్ ఛాట్ తిందామనుకోవడమే పాపమైపోయిందా ? ఇలాంటి పసివాళ్ళను, భావి భారత ఆశాకిరణాలను చంపేసారు ఎవ్వరో ఈ రాక్షసులు !!

ఎవ్వరు మనకి ఈ ప్రప్రథమ శత్రువులు ? సర్వమత సామరస్యానికి వేదికై, పేదవాళ్ళు కూడా ప్రజాస్వామ్యం నిలుపుకోగలరు అని నిరూపించిన మన భారతదేశం అభివృద్ధిని చూసి ఓర్వలేని ఈ రాక్షసులు ఎవ్వరై ఉంటారు ? నాయకులమని చెప్పుకుంటున్నవారు కొంత బుర్రపెట్టి ఆలోచించాలి.
ఇది ఒక యుద్ధం. మన భారతదేశానికి స్వాతంత్ర్యం తేరగా రాలేదు. ఇప్పుడు ఆర్థిక అభివృద్ధి, పేదరిక నిర్మూలిన కూడా తేరగా రాబోదు. రాబందులలాంటి శత్రువులు ఎప్పటికీ కాపేసి ఉంటారు. ఈ బాంబు పేళుల్లు ముగింపు కాదు, ఇలాంటివింకెన్నో కష్టాలు మనం భరించక తప్పదు.

కులాలు, మతాలు లాంటి వేషమ్యాలు విడిచిపెట్టి మనం కొంత స్వాతంత్ర్య స్ఫూర్తిని చూపించాలి. ముఖ్యంగా హైదరాబాదులో ఉన్న ముస్లిం సోదరులని దగ్గర చేసుకోవాలి. ఇస్లాంకి రెండు పార్శ్వాలు ఉన్నాయి. ఒకటి అంతరంగానికి సంబంధించిన మతం. రెండోది పరుషమైన రాజకీయ రంగం. ఈ రెండింటినీ విడదీయాలి. ఇస్లాంతో రాజకీయం చేస్తున్నవారు అందరూ పాముతో చెలగాటమాడుతున్నవాళ్ళు. ఈ పార్టీలను వెంటనే నిర్మూలించాలి – మజ్లిస్ లాంటి పార్టీలను, స్టూడెంటు పార్టీలను, లైబ్రరీలు అంటూ చెప్పుకుంటూ ప్రచారం చేస్తున్న పార్టీలను అందరినీ నిర్మూలించాలి. ముస్లిం ప్రజలను ప్రథాన రాజకీయ స్రవంతిలోకి తీసుకురావాలి. ముస్లిం అవ్వడం భారతీయతకు ఏమాత్రం అవరోధం కాదని, వారందరూ పదహారణాల భారతీయులని నమ్మకం కలిగించాలి. లేదంటే ముస్లిం చంచా పార్టీలు – వెనకాల ఊపందించే పాకిస్తాను, బంగ్లాదేశు – ఆ చెంచాలకి పాలుపెట్టి పోషిస్తున్న అరేబియ, చైనా ఇంకా మిగతా దేశాలు – వాటికి ఆకర్షితులవుతారు. ఇది చెయ్యలేని పార్టీలు ఉండి దండగ. కులాలు అంటు కొట్టుకోవడం తప్ప నిజమైన శత్రువులని ఏమాత్రం ఎదిరించలేని చేతగాని దద్దమ్మలు మన రాజకీయ నాయకులు.

ఒకనాటి స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో కులాలు అంటూ కొట్టుకుని వుంటే బ్రిటీషువారిని ఎప్పటికైనా ఎదిరించగలిగి ఉండేవాళ్ళమా ? టంగుటూరి ప్రకాశం, బులుసు సాంబమూర్తి, అల్లూరి సీతారామరాజు లాంటివాళ్ళు కావాలి మనకి నాయకుల క్రింద.

చిట్టీ చిట్టీ పాపల్లారా – 2వ చరణం

మా నాన్నగారితో ఫోనులో మాట్లాడినప్పుడు నా బ్లాగులో ఆయన పాటని వ్రాసిన విషయం చెప్పాను, ఇప్పటికే చూసారంట ! కాని ఒక ముఖ్యమైన చరణం నేను మరచిపోయాను. కానీ పరవాలేదు. ఎందుకు పరవాలేదో ఆ చరణంలోనే ఉంది – చూడండి 🙂

తెలిసిన విషయం మరచిపోతే
ఆటల్లో అరటిపండు
తెలియని విషయం ఛేదిస్తే
చిలక్కొట్టిన జాంపండు

చిట్టీ చిట్టీ పాపల్లారా

మా నాన్నగారు ఒకప్పుడు కథలు వ్రాసేవారు, ఆ విషయం నాకు పదో తరగతికొచ్చినంత వరకూ తెలియదు. ఒకసారి మా ఇంట్లో పాత అల్మరాలో వెతుకుతుండగా కొన్ని శిథిలావస్థలో ఉన్న వారపత్రికలు కనపడ్డాయి, పాతికేళ్ళ కిందటివి. సరదాగా లోపలేముందో చూద్దామని కథలు చదవడం మొదలుపెట్టాను. మా నాన్నగారి పేరుతో కొన్ని కథలు కనపడ్డాయి – అదే మొదటి సారి చదవటం.

మా నాన్నగారు ఎప్పుడూ మాకు దేని గురించి ఉపన్యాసలివ్వలేదు. తన ఆలోచనలని తనకే అట్టేపెట్టుకునేవారు. “పిల్లలు వారంత వారే ఎదగాలి”, అన్నది ఆయన సిద్ధాంతం.

మా అమ్మా, నాన్న ఇద్దరు స్కూలు టీచర్లు. పొద్దుటే అందరూ స్కూళ్ళకి వెళ్ళే హడావుడిలో తలమునకలై ఉండేవాళ్ళం. ఆ సమయంలో, మా నాన్నగారు చిన్నగా ఈలపాటలు పాడేవారు. ఆ సంగీతం నాకు బాగా గుర్తు. అప్పుడప్పుడు పదాలతో పాటనే పాడేవారు. నాకు గుర్తున్న పాట ఇది

“చిట్టీ చిట్టీ పాపల్లారా
బుల్లి బుల్లీ పూవుల్లారా
మళ్ళి మళ్ళీ నవ్వండర్రా
నవ్వుతూ బతకండర్రా”

తను ఎప్పుడో వ్రాసుకున్న పాట అది. సరదాగా పాడుతూ ఉండేవారు. ఈ పాట మా నాన్నగారే వ్రాసారన్న విషయం కూడా నాకు పెద్దయ్యేంతవరకూ తెలియదు.

“కులం మతమని దేబుర్లాడితే
బతుకేమో గంజాయి మొక్క
మానవత్వమే నా మతం అంటే
మనిషిగా తులసి మొక్క

తెలిసిన విషయం మరచిపోతే
ఆటల్లో అరటిపండు
తెలియని విషయం ఛేదిస్తే
చిలక్కొట్టిన జాంపండు

చిట్టీ చిట్టీ పాపల్లారా
బుల్లి బుల్లీ పూవుల్లా
రా
మళ్ళి మళ్ళీ నవ్వండర్రా
నవ్వుతూ బతకండర్రా ”

ఇదొక్కటే మా నాన్నగారు పాటరూపంలో మాకు తెలియకుండానే ఇచ్చిన సందేశం.

ఇప్పుడు ఇంట్లో మేమెవ్వరం లేక అమ్మ,నాన్నకి చాలా బోరుగా ఉంటోంది. మళ్ళీ కథలు వ్రాయండి అని నేను చెప్పినా మా నాన్నగారు “కష్టం రా, ఇప్పుడంత తీరికా ఓపికా లేవు” అంటున్నారు. ఎప్పటికైనా ఈ బ్లాగులు ఉపయోగించడం నేర్చుకుంటారేమో అని నా ఆశ.

అమ్మా ఐ లవ్ యూ అని చెప్పండి

తెలుగువారికి బిగుసుతనం ఎక్కువా ? అమ్మా, నువ్వంటే నాకిష్టం అని చెప్పేవాళ్ళెంతమంది ? తెలుగుపదం లిస్టులో నేను రాసిన మెసేజిలను కొన్ని ఇటు పోస్టు చేస్తున్నాను.

… అమ్మ గురించి ప్రస్తావించారు కాబట్టి ఒక సింపులు ఛాలెంజి. పొద్దుటే లేచిన తరువాత అమ్మ కనిపడితే “శుభోదయం మాతా” అని చెప్పడానికి ట్రై చెయ్యండి. రిప్లై ఎలా ఉంటుందో ఊహించండి. పోనీ, అచ్చ తెలుగులోకి దిగి “మంచి పొద్దు అమ్మా” అని ప్రయత్నించండి !! ఇక్కడ తెలుగు పదాల అనువాదంలో ఇలాగ జరుగుతోంది.

ఈసారి అమ్మావాళ్ళు ఫొను చేసినప్పుడు, నాకు “mom, I love you” అని చెప్పాలని ఉంది. మన తెలుగులో ఎలా చెప్తారు ? మనం బొత్తిగా మర్చిపోయాం. ఇప్పుడు “అమ్మా నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను” అని చెప్తే గంజిలో ఆరబెట్టిన మాటలవలే ఉంతాయి. సింపులుగా “అమ్మ ఐ లవ్ యూ” అంటే గడిచిపోతుంది 🙂 ….

… “mom, I love you” అనే మాటను ఆంధ్రదేశంలో ఎవరైనా వారి తల్లులకు తెలుగులో చెప్పిఉంటారా? “I love you” అనే మాటను ఇంగ్లీషువాళ్లు వాడగా మన పట్నాల్లో ప్రజలు అనుకరిస్తున్నారేగానీ పల్లెల్లో పుట్టి పెరిగినవారు I love you వాడుతున్నట్టు కనిపించదు. మనవాళ్లు ప్రేమను తెలపడానికి చాలామాటలేవాడతారు. చిన్న పిల్లలమీద ప్రేమ పొంగితే మురిపెంగా “మా బాబు బంగారం” అంటారు. అమ్మకు ఫోనుచేసి “బాగున్నావా అమ్మా, ఆరోగ్యం బాగుందా” అని అడిగితే ప్రేమను ప్రకటించినట్లుగా అర్థంచేసుకుంటుంది.నాకు తెలిసినంతవరకూ, “నేను నిన్ను ప్రేమించుచున్నాను” అని తెలుగువాళ్లు నేరుగా చెప్పరనుకుంటాను. “అమ్మా, ఐ లవ్యూ” అన్నానంటే కొత్తగా సినిమాటిక్గా అనిపించి, నేనేదైనా ప్రమాదంలో ఉన్నానేమో అని మా అమ్మ కంగారుపడుతుంది. …

… మన తెలుగువాళ్ళు “Mom, I love you” అని అసలు చెప్పేవారేకాదు అంటే నేను నమ్మలేను. ఈ వాడుక ఏదొ ఉండి ఉంటుంది, ప్రస్తుతం మూలనపడి ఉంటుంది. అయినా, “Mom, I love you” అని చెప్పలేని భాషా ఒక భాషేనా ! “ఐ లవ్ యూ” అని చెప్పడమేదో ఆంగ్ల సంప్రదాయమన్నట్టు అంటున్నారు. ప్రతీ మనిషికి ఉండే అత్యల్పమైన కోరిక ఇది – ప్రేమని ఇచ్చి పుచ్చుకోవడం. ఇది చేయడానికి వీలు కల్పించని భాష ఆటొమేటిక్గా చచ్చిపోతుంది. … మనుషుల మధ్య “ఐ లవ్ యూ” కూడా చెప్పుకోలేని భాష సుద్ధ వేస్టు. ఆ లైఫే వేస్టు. …

… ఇక్కడ కిరణ్గారు ఏదో కంఫ్యూజన్లో ఉన్నట్టున్నారు.

శుభోదయం మాతా! అని వారు ఎందుకు చెప్పలేరో నాకు అర్ధంకావట్లేదు. శుభ్రమైన
రెండు తెలుగు పదాలని ఉచ్ఛరించడానికి ఏమిటి కష్టం? వినే వారికి అర్ధం
కాకపోడానికి అవేమీ ఎవరికీ అర్ధంకాని సంస్కృత సమాసాలు కావే! గుడ్
మోర్నింగ్ అంటే లేని ఎబ్బెట్టు తనం శుభోదయం అంటే ఎందుకొచ్చింది? అలాగే
“అమ్మా నాకు నువ్వంటే ప్రేమ” అన్న నాలుగు పదాలు తెలుగులో చెప్పలేరా?

చెప్పలేరు. ఎందుకంటే అది భాషకి సంబంధించిన సమస్య కాదు కాబట్టి.
అది మన జీవన విధానానికి సంబంధించిన విషయం. ఈ ముఖప్రీతి మెచ్చుకోలు ఐ
లవ్యూలూ, థేంక్సులూ, గుడ్ మోర్నింగ్లూ ఎరువు తెచ్చుకున్న వ్యవహారాలు కనక!
మన జీవన విధానం నచ్చకో, పరాయి వాళ్ళ సంగతులు గొప్ప అనుకునో మనం వాళ్ళని
అనుకరించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాం కనక! భాష మన జీవన విధానం ఆధారంగా
నిర్మించబడినది కాబట్టి ఇలాంటి సందర్భాలలో ఆ పలుకులలో జీవం కనపడక మనకి
ఎబ్బెట్టుగా అనిపించడంలో చిత్రమేమీ లేదు. అంత మాత్రం చేత ఐ లవ్యూ అనికూడా
చెప్పలేని భాష దండగమారిది అనుకుంటూ స్టేట్మెంట్లివ్వడం దుందుడుకుతనాన్ని
ఆలోచనలేమిని మాత్రమే సూచిస్తుంది. ఇంగ్లీషు వాడిని ఎంగిలి ని మీ భాషలో
ఏమంటారు అని అడిగితే ఏం చెప్తాడు? ఏమీ చెప్పలేడు. వాడికసలు అదేంటో కూడా
తెలీదు మరి. అంత మాత్రాన ఇంగ్లీషు మీద కామెంట్ చేసేస్తారా? …

… శిరము మూర్కొనుట అంటే ఏమిటో తెలుసా మీకు ? రామాయణంలో శ్రీరాముడు అడవికి వెళ్ళేముందు భరతుణ్ణి ఒంట్లో కూర్చోపెట్టుకుని శిరస్సుపై ముద్దు పెడతాడు. భరతుడేమీ పిల్లవాడు కాదప్పుడు. ప్రేమని వ్యక్తం చెయ్యడానికి మనకేమి ఎబ్బెట్టు, తిబ్బెట్టులుండేవి కావు.

సంస్కృత కావ్యాలన్నింటిలోని “ప్రియ సఖే” అని మొదలెడతారు మామూలు వాక్యాలని. ఇప్పుడు మనము “ఓసేయి కాఫీ పట్రా” అంటే అదేదో తెలుగులో ప్రేమ ఒలకబోయడం అనుకుంటున్నాం.

“మాతా వందనములు” అనేది సంస్కృతంలో సాధారణ ఉచ్ఛరణ. ఈ ఎబ్బెట్లన్నీ కల్పించేది బానిస మనస్తత్వం. ఉత్తర భారతంలో ముస్లిముల దండయాత్రల పిదప పరదాలు, సతీ సహగమనాలు అంటూ మతం ఎలా కర్కశమయ్యింది ? ఏదో మన కల్చరుకేదో వీర డేంజరు అంటూ ఛాందసులు లేని పోని రూల్సు పెట్టి జనాల బానిస మనస్తత్వాన్ని సొమ్ము చేసుకుంటారు.

ఇప్పుడు మీరు తెలుగుకి చేస్తోందీ అదే. ఇంగ్లీషు వాడు వెళ్ళిపోయి అరవై ఏళ్ళయ్యినా మన బానిస మనస్తత్వాలని మనం వదల్లేదు. ఎక్కడ ఏ ఇంగ్లీషు పదం లోపలికొచ్చేస్తుందో ఏంటో అంటూ వీర టెన్షను. ఇలాంటి టెన్షనుపడే జనాల చేతుల్లో తెలుగుని పెడితే అన్నీ ఎబ్బెట్టు-తిబ్బెట్టుగానే తయారవుతాయి.

“అమ్మా నువ్వంటే నాకిష్టం” అని మాత్రం చెప్పే మనుషులెంతమంది ఈ రోజుల్లో ? కొన్ని రోజుల్లో ఈ వాక్యం కూడా “అమ్మ నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను” అంటే ఎంత వికారంగా ఉందో అలా తయారవుతుంది. కారణం మీరు తెలుగు పదాల పరిరక్షణ అంటూ తెలుగు కల్చరు మీదనే దెబ్బ కొడుతున్నారు.

తెలుగు కల్చరునుద్ధరించడం అనేది తెలుగు భాషనుద్ధరించడం కన్నా చాల ఉత్తమమైన ఆశయం. ప్రస్తుతం అధమాధమ పాతాళంలో ఉన్నాం మనం. “ఐ లవ్ యూ” అనొద్దు, “గుడ్ మార్నింగ్” అనొద్దు అంటూ మూతులు కట్టిపడేసి కళాకారులను కోల్పోతున్నాం . ఈవిధంగా కోల్పోయే ప్రతీ కళాకారునికి తెలుగుభాష లోటయ్యినట్లే.

నేను చెప్పిన “ప్రేమ” ఉదాహరణలకి ప్రతిగా శ్రీరాం గారు “ఎంగిలి” గురించి ఎత్తారు. అంతకంటే మించిన కన్సెప్టే లేదా ఉదహరించడానికి !! ఆలోచన్లన్నీ ఇలాంటి ద్వేష భావాలతో కమ్ముకుపోయినప్పుడు మదికీ ఇంకేమి స్ఫుటించవు. “మైలపడడం” గురించి ఉదహరించలేదు సంతోషం.

ఫ్రెంచిలో ప్రతీ చిన్న దానికి “శుభ అది” “శుభ ఇది” అంటూ చెప్తారు. భోజనం చేస్తుంటే ముందు “బోన్ అపెతీ” (శుభ ఆకలి) అని కాసేపటి తరువాత “బోన్ కొంతిన్యువాశియోం” (శుభంగా కంటిన్యూ చెయ్యండి) ఫైనలుగా “బోన్ దెస్సేర్” (శుభ ఐస్క్రీము) అని అంటారు. మన తెలుగులో వీటికేవన్నా పదాలుంటాయా ? కాని, అంతా తిన్న తరవాత “జీర్ణం జీర్ణం వాతాపి జీర్ణం” అనే సంప్రదాయం మనకే ! 🙂 …