తెలుగు భాష ఫ్యూచరు

తెలుగునేల నుండి దూరంగా బ్రతికితే తప్ప తెలుగు భాష తీయదనం తెలియదంటారు. పసివాడని అమాయకత్వం, నిర్మలత్వం రాశిగా పోసి ఉన్న భాష ఇది. అదే సమయంలో, పదాల అమరికలో మెండైన నిండుదనం కలిగి ఉన్న భాష మనది. ఆ కలిమే ఈ భాష యొక్క బలిమి. తెలుగు భాషలో పదనిసలు పలికించాలంటే వ్యక్తి కవి కానవసరం లేదు. కవిత్వమూ చెప్పనవసరం లేదు. మామూలుగా మాట్లాడిపోతుంటే అలంకారాలు అన్నీ అవే గలగలా అమరి కూర్చుంటాయి.

నమ్మకపోతే ఈ చిన్న చిన్న పద ప్రయోగాలు కొన్ని పరికించి చూడండి. “చిలక పలుకులు”, “తీరు మారలేదు”, “సిగ్గు మొగ్గలై” .. పదం పదంలోనూ ఎంతెంత సిమెట్రీ ! ఈ విధమైన పొందిక తీసుకురావాలంటే మరే భాషలోనైన మహాకవులు రావాల్సిందే. అదే మన తెలుగులో చిఱు కుర్రవాళ్ళ మాటలు కూడా గండపిండేరం తొడిగిన రాచకవుల పాటలను పోలి ఉంటాయి.

ఇంతటి ఈ భాష ఇప్పుడు కనుమరుగైపొయే ప్రమాదంలో పడి వుంది. ఈ దయనీయమైన స్థితిలో తెలుగు భాషను ఇరికించిన మహానుభావులకందరికీ నా జొహార్లు. ఒక మహా నది ప్రవాహాన్ని చిందర వందర చేసి, ప్రస్థుతం పిల్ల కాలువ వలే తెలుగు భాషని రూపు మాపు చేసిన ఈ బుర్ర ఎవ్వరిది ? ఎవ్వరిదీ ఆ ఘనత ? తెలుగు భాష శ్రెయస్సుకోసం కంకణం కట్టుకున్న మొక్కుబడి భాషా కోవిదులదీ ఘనత. కథలు వ్రాయటం చేతకాక, పాటలల్లటం పాలుపోక చివరికి తెలుగు భాషనుద్ధరించడం కోసం మొక్కుబడి రూల్సు రాసే ఈ జనులు గవర్నమెంటు వారి పోషణలో పెక్కు సాహిత్య సేవ చేసేసారు. ఇప్పుడు వీరి దెబ్బకి చతికిలబడ్డ తెలుగు భాష తెలుగు వారికందరికీ దూరమయ్యే స్థితిలో ఉంది. జూకెళ్ళినప్పుడు చూసే వింత జంతువు వల్లే చూస్తున్నారు ఇప్పటి కుర్రవాళ్ళు ఈ భాషని. ఇంకొంతకాలం ఆగితే ఈ వింత జంతువు కూడా అంతరించిపోతుంది. అప్పుడు నిక్షేపంగా, అందరూ మరిచిపోవచ్చు మన భాషని.

నా మాటలేమన్న గొంతు దిగకపోతుంటే కొంత నొక్కి చూడండి. ఈ రోజుల్లో, తెలుగు భాషలో గొంతు తిప్పుకోకుండా మాట్లాడగలిగేవాళ్ళు ఎంతమంది ? భాష సరిగా మాట్లాడలేనివాడు సరిగా ఆలోచించలేడు. ఆలోచించలేనివాళ్ళు కళాకారులు కాలేరు. కనుకనే, మన తెలుగు కల్చరు ప్రస్తుతం ఈ అఘోరమైన స్థితిలో దాపురించి ఉంది. సినిమాలకు సినిమాలు, నవళ్ళకు నవళ్ళు, సంగీతానికి సంగీతం, న్యూసుపేపర్లకి న్యూసుపేపర్లు – ఎక్కడ పడితే అక్కడ అధ్వాన్నమైన స్థితిలో ఉన్నాం మనం. మన తెలుగువాళ్ళు ఎనభై మిలియన్లట. ఇంతమంది కలిసి సాధించేది ఇదా ?